Opinie

"Słucham codziennie Pani podcastów. Z utęsknieniem czekam na książkę. Chcę powiedzieć, że to co Pani robi i czym dzieli się jest wyjątkowe i bardzo potrzebne. Mi osobiście pozwoliło przestać patrzeć na siebie jak na osobę chorą psychicznie.

Pani pierwsza powiedziała głośno o tym, że po pewnych przeżyciach mam prawo myśleć i czuć to co czuję, być taka jaka jestem i że to jest NORMALNE!!! Bardzo dziękuję! Uratowała mnie Pani od psychozy albo zrobienia sobie krzywdy.

Pani mówi o swoich przeżyciach w tak poruszający sposób, że chłonę to całym ciałem, całą duszą. Przeglądam się w tym co Pani mówi, odnajduję, oglądam siebie i swoje życie . Tyle pięknych momentów i wzruszeń dała mi Pani dzieląc się swoimi najgłębszymi myślami i emocjami. Tyle mi Pani pomogła i wyprostowała ścieżek w życiu, w myśleniu o sobie. Zaczęłam o sobie lepiej mysleć, przesłałam się tyle obwiniać i wstydzić. Łatwiej mi żyć. Dzięki Pani.

Rozpoczełam terapię. Zaczęłam o siebie walczyć. I uczę się siebie takiej jaka jestem. Akceptować i kochać. Jestem na drodze zdrowienia.

Pani podcasty powinny być lekturą obowiązkową dla studentów medycyny, psychologii, psychoterapii, psychotraumatologii i każdej innej dziedziny wiedzy, która ma do czynienia z cierpieniem, emocjami. Nie znam innej osoby która w tak autentyczny i prawdziwy sposób mówi o cierpieniu i o wychodzeniu z cierpienia, o przekuwaniu w siłę i zasoby tego co było jego powodem. A co najważniejsze to wiedza, która płynie z doświadczenia.

CHYLĘ CZOŁA, PODZIWIAM I UZNAJĘ. DZIĘKUJĘ Z CAŁEGO SERCA. Całym sercem wspieram Panią i Pani działanie."

Edyta (imię zmienione)

@magdab3570 o #1

Niesamowita wiedza i doświadczenie obu Pań, ogromny szacunek dla Was!!! Panią Asię obserwuje już od jakiegoś czasu natomiast Pani Agato na Panią trafilam dość niedawana i jestem zachwycona i ogromnie wdzięczna za Pani uświadamianie. Nie można rozdzielić ciała od umysłu, w Polsce nadal jest to bardzo niezrozumiałe. Bardzo dziękuje obu Paniom za uświadamianie ludzi, robicie bardzo ważną misję, oby jak najwiecej takich ludzi.

@kasia5947 o #3

Bardzo wartościowa wiedza czym naprawdę jest trauma i jak wygląda ,,leczenie" traumy przez system i na jakim poziomie jest wiedza wśród lekarzy na temat traumy i jak są ponownie często traumatyzowani ludzie którzy doświadczyli traumy.

@enzoo6232 o #3

Właśnie dotarło do mnie, że byłem świadkiem traumatycznego przezycia mojej córki. W wieku kilku lat miała usuwanego trzeciego migdała i stało się to przy wybudzaniu. Szkoda, że nikt nie powiedział mi wtedy co mam robić. Dziękuję serdecznie za podzielenie się.

@gosia833 o #1

Czuję ogromną wdzięczność że tu trafiłam. Moja droga zaczęła się w 2014, a dopiero w 2021 trafiłam w odpowiednie miejsce. To wymagalo dużego zaufania do tego procesu, ale jak już nie masz się czego chwycić... (cPTSD) Praca z wewnętrznym dzieckiem, taniec terapeutyczny, TRE, oddech a nawet psylocybina, która czasem brutalnie zdejmuje nasze mechanizmy obronne. Zintegrowanie jungowskiego cienia. To nie jest poprawa jakości życia, to zmiana percepcji. Jak wytłumaczyć bliskim co się w Tobie dzieje? Jak powstrzymać się przed namawianiem do tego procesu ludzi, których kochamy z szacunku do ich własnej gotowości. Jak unieść sypiące się związki i relacje, które nam nie służyły. Z kim bezpiecznie o tym wszystkim porozmawiać... Dlatego takie miejsca jak to ogromnie cieszą. Możliwość napisania tego komentarza wzrusza. Mam nadzieję i trzymam kciuki za każdą osobę która wybierze się w tą podróż, którą osobiście nazywam przygodą życia.

@margotravelvlog8065 o #1

Szukałam was od lat. Szukałam odpowiedzi. Intuicyjnie oczekiwałam tego co otrzymalam dziś od was. Od 15 lat uczę się i dokształcam, żeby się uleczyć. Nazwałyście to czego wiem, że potrzebuję i dostałam od was wskazowkę jak po to sięgnąć. Moje ciało uwalnia już. Jest tak jak to opusujecie, tylko nasze otoczenie Nam tego zabrania. Dziękuję i ściskam serdecznie.

@martacyganek9476 o #4

Dziękuję Agato za ten i każdy podcast - te rozmowy są tak ważnym głosem i takim ogniwem, którego mi brakowało w mówieniu o traumie. Z bliska i w szerszym kontekście, konkretnie i tak czule przy tym, w stwarzaniu miejsca na to realne, takie a nie inne, przeżywanie, całej tej drogi do "bycia żywym". Z wdzięcznością za Twoją pracę i obecność w sieci, pozdrawiam ciepło.

@TheVinka86 o #4

Dziękuję za ten wywiad. Lekarze powinni mieć tą wiedzę ale czasem również terapeuci jej nie mają, będąc ograniczonymi do swojego własnego nurtu...to powoduje także zjawiska retraumatyzacja ponieważ "terapeuta wie". Dlatego tak ważne jest to partnerskie podejście o którym Pani mówi, uwzględnianie roli ciała i wiele innych. Mówię to z perspektywy terapeuty i pacjenta.

@gosia833 o #4

Musiałam obejrzeć na raty. Gniew uruchomił gniew... Uważam, że nie da się zrobić dobrze terapii bez pracy z ciałem. Ta energia bywa obezwładniająca. Potem zastanawiamy się dlaczego reagujemy nieadekwatnie do sytuacji. To chce wyjść a trigery są wszędzie. Dziękuję za tą piękną i bardzo ważną rozmowę.

@magdawa787 o #5

Wspaniale, że robi Pani ten podcast. Nie trafiłam wcześniej na żaden materiał, który odnosiłby się przede wszystkim do traumy medycznej. Mam wrażenie, że odnalazłam coś bardzo cennego i prawdziwego w gąszczu sloganów o traumie.

@gosia833 o #6

Gubiła mnie skrajność emocji. Ciężko mi było zrozumieć naszą wielowarstwowość. Jednego dnia potrafilam jechać do lasu i upuszczać gniew krzycząc, szarpiąc kierownice oskarżać moich oprawców. Parę godzin później natomiast z perspektywt dorosłego widzieć w nich ofiary innych czasów i okoliczności. Tak jakby każda część mnie chciala przekazać swoją prawdę. Długo uczyłam się być w tej różnorodności dla siebie łagodna i wyrozumiała bo to potrafi zrodzić w nas pytanie o poczytalność. Z tego miejsca już blisko do ponownego schowania głowy do skorupki.

@martafranckowiak4380 o #6

Trauma, która przeżył mój tata przerodziła się właśnie w przemoc . Przemoc psychiczną skierowaną we mnie. Ówczesne dziecko. Rozumiem i widzę skąd to się u niego wzięło, ale we mnie zrobiło to okrutne szkody. Skutki odkrywam cały czas i przeraża mnie. Że całe życie będę musiała się z tym borykać. Ludzie po ciężkich przeżyciach nie mają równych szans w życiu codziennym. Wymaga się tego samego ale nie sposób czasami prostych rzeczy dowieźć. :(

o #6

Bardzo, bardzo wartościowa rozmowa. Obraz tego barana z rogiem w oku chyba ze mną zostanie. Symbolika zupełnie niezwykła. Doceniam też pewną niejednoznaczność w tym, jak przedstawiacie złożoność emocji po traumie - gniewu i złości, oraz przebaczania, czy też współczucia wobec siebie i innych. Bo przecież nie ma żadnych prostych i uniwersalnych schematów doświadczania emocji po traumie.

@lispolarny7474 o #8

Dziękuję za te podkasty. Proszę o więcej,️ dużo mi dają. Niestety nie potrafię rozmawiać z terapeutą. Zacinam się i nie mówię tego co faktycznie mam w głowie - przez co sprawiam wrażenie, że wszystko jest ok. Jakby inna osoba przeze mnie przemawiała. Słuchając podcastów mam przestrzeń właśnie na tą szczera rozmowę. Sama ze sobą w swojej głowie. To pomaga.

@hejdalejlama6061

Dziękuję za ten podcast, za te rozmowy, one uczą, pomagają, otwierają oczy! Cudowności dla Was niesamowite kobiety!

@agaobi573

Chyba najlepszy podcast o traumie na jaki zdarzyło mi się do tej pory trafić, a słucham dużo w temacie.

Pani Agato, bardzo dziękuję za dzielenie się wiedzą i doświadczeniem, za zapraszanie wspaniałych gości. Kultura, humanizm i profesjonalizm, z jakimi prowadzi Pani programy, są na prawdę rzadkie i tak potrzebne!

Oby ta wiedza się szerzyła, ale jednocześnie nie spłycała, bo niestety to często idzie w parze. O czym sama Pani często wspomina - o nadużywaniu terminów psychologicznych przez ludzi, którzy nie mają o pojęcia o temacie. Co powoduje wtórne ignorowanie problemów, skoro "każdy ma traumę i depresję" to znaczy, że "ją sobie wymyślił dla wygody i zwolnienia z odpowiedzialności"

Bardzo mnie boli określenie używane często przez profesjonalistów "wyuczona bezradność", sugerujące, że osoba w depresji czy C/PTSD, "wyuczyła się bezradności, po to żeby inni za nią wszystko robili, żeby nie musieć brać odpowiedzialności za własne życie". Ci ludzie nie mają pojęcia co to znaczy mieć zmrożone, sparaliżowane ciało i afazję, podczas gdy w środku wszystko aż się rwie do tego, żeby działać, tylko nie może.

Słuchanie rozmów Pani i Gości przywraca nadzieję, że może wreszcie ludzie w potrzebie znajdą odpowiednią pomoc, zamiast retraumatyzacji, zawstydzania i obwiniania.

@TheVika86

Bardzo dziękuję za ten materiał. Życzę sobie i światu aby jak najwięcej osób (w tym terapeutów i lekarzy) go obejrzalo. świat potrzebuje zmiany.

@valadilajla

Dziękuję Pani Agato - słucham odcinek za odcinkiem, bardzo wartościowe i potrzebne treści!

@kasia5947

@panifrau5294

Przyszłam tu ze "Skrawkow" - drogie panie, więcej, więcej, węcej, ludzie potrzebują was.

@gosia833

Na wstępie serdecznie dziękuję za ten podcast. Duzo mi dał wsparcia i pociechy. Czuję ogromną wdzięczność że tu trafiłam.

@katarzynauddin7143

Pani Agato, ogromnie dziękuję za Twoją pracę i wszystkie podcasty. Przesłuchałam już wiele kanałów na temat traumy i Twój trafia do mnie za każdym razem. Sposób w jaki wyrażasz co czujesz jest mi bardzo bliski. Mam zdiagnozowane cPTSD i PTSD. Mieszkam w Londynie. Miałam styczność z wieloma nurtami i psychoterapeutami. Dopiero terapia IFS okazała się dla mnie najbezpieczniejsza, ale co ciekawe moja psychoterapeutka jest kobietą z Irlandii. Nie mogłam znaleźć polskiego terapeuty ponieważ bardzo często czułam się niezrozumiana, oceniana itd. To była dla mnie retraumatyzacja. Dla nas jest to niesamowite wyzwanie znaleźć przestrzeń gdzie możemy być uzdrawiani zamiast traumatyzowani. Tego człowiek, który nie doświadczył traumy, nie jest w stanie zrozumieć. Dlatego tym bardziej jestem wdzięczna że o tym mówisz, bo nie czuję się w tym samotna. Ten ból jest nie do opisania, a Ty w sposób jaki o tym mówisz sprawia, że czuję zrozumienie.

"Słucham podcastów z Panią. One dla mnie najlepszym lekarstwem, ukojeniem, codzienną dawką szczęścia. Kiedy dotyka mnie ta straszna rozpacz, otchłań, ten ścisk i niedowierzanie co się właściwie stało...wtedy włączam sobie Panią."

Dagmara Szlechta

"Dziękuję za wszystko co robisz. W każdym podkaście nazywasz precyzyjnie wszystko przez co przechodzę i słuchając każdego z nich czuję się widziana i rozumiana. Czuję się żywa i godna, zaproszona i chciana, bezpieczna i celebrowana. To ogromnie dla mnie cenne, ta świadomość, że nie jestem w tym sama. Odwalasz przednią robotę za wielu terapeutów."

Patrycja Luska

Opinie

Newsletter