„Osobista, niezaplanowana konfrontacja z Tarczami może zmienić życie... Moje zmieniła”

Ewa Mackiewicz 

„Nie spotykajcie się z twórczością Agaty, jeśli z kieliszkiem szampana chcecie szukać przedmiotu pasującego do tapety!

Nie idźcie na wernisaże Agaty, jeśli macie ochotę na coś lekkiego i strawnego! Nie idźcie do Agaty!

Zostaniecie przez nią wyciągnięci, wyciągnięci potokiem wrażeń. Oniemi Was pięknem i kontrastami. I będziecie potrzebować odwagi.

Agata jest misjonarką z Bożej ręki. Pomijając wysoki poziom rzemiosła, pomijając nawet blask i charyzmę jej osoby, w jej sztuce jest tak bardzo dużo mocy i ekspresji, które nikogo nie pozostawą obojętnym.”

 Karl-Heinz Baas

„Wystawa absolutnie godna polecenia! Nigdy wcześniej nie pokazano niczego porównywalnego: niebezpieczna jak brzytwa podróż pomiędzy zapierającą dech w piersiach estetyką, a bolesnym, głębokiem cierpieniem!”

Johannes Kopp, projektant

"Historia mężczyzn w starożytności to księgi bohaterskich czynów, najczęściej zbrojnych, łączących się z siłą, odwagą, ale także z przemocą. Pisane są mieczami.

Tarcze noszone przez wojowników to z jednej strony atrybuty wojownika i synonimy ochrony, a z drugiej - co ciekawe - nośniki opowieści. 
Na słynnej tarczy wykutej przez mrocznego Hefajstosa przedstawiono historię świata: wód i lądów, ciemności i jasności, wędrówki słońca i gwiazd, ale także zwykłe życie ludzi w czasie wojny i w czasie pokoju. Scena dotycząca miast okazała się przepowiednią dla Achillesa - zapowiedzią starcia pod Troją. 

Z mitologii zaczerpnięte są także archetypiczne obrazy kobiet opowiadających historie poprzez tkactwo: Arachne snującą historię o miłości bogów ze śmiertelniczkami, Penelopę, która tkała i pruła całun dla męża, deklarując tym zajęciem swoją wierność i odwlekając przeznaczenie. Tkactwem zajmowały się również Mojry: prządki losu człowieka. 

Krosno jest jednak za małą ramą, by opowiedzieć o trudnych historiach kobiet, a nić materią zbyt słabą i wiotką. Potrzeba materiału bardziej wytrzymałego, silniejszego. W pewnym stopniu męskiego, jednak nie łączącego się z użyciem przemocy. 

Tak narodziła się myśl, aby wyjąć kobiecie z rąk nietrwałą przędzę i podać jej tarczę, pozwalającą się osłonić przed zagrożeniem, ale przede wszystkim opowiedzieć za jej pomocą swoje losy"

Elżbieta Owczarek