- KORE | LABIRYNT (2007) -
Opowiadałam znajomej o tym, że chcę wrócić do malowania. Za kilka dni wyjeżdżam i zaszywam się na wsi, gdzie chcę wrócić po latach do malarstwa.
I że od trzech lat myślę o tym, żeby malować labirynty, ale brakowało mi klamry w tym wszystkim. I że kryzys oraz publiczny atak, którego doświadczyłam pomógł mi dotrzeć i wyzwolić w sobie takie siły, - aż znalazłam odpowiedź. Dotarłam do symbolu, który w najnowsze obrazy wplotę.
Ale zanim to zrobię, przypadkowo wpadło mi w ręce archiwum i odnalazłam Tarczę stworzoną w 2007 roku, która jest labiryntem, - pokazuje labirynt.
Kiedy go zobaczyłam, to aż mi szczęka opadła, - bo zapomniałam o tamtej pracy.
Labirynty wracają do mnie po prawie 20 latach. Obraz oraz wizja labiryntu się dopełnia.
Praca, którą tutaj widzicie, - tworzyłam ją jako młodziutka matka.
To był czas, kiedy uciekłam od ich ojca do szpitala psychiatrycznego.
I jako taka młoda matka oraz kobieta, której nie udało się to, co każdej młodej kobiecie powinno się udać: czyli normalne życie, założenie rodziny i małżeństwo…
Zamiast być w domu i prasować pieluchy, musiałam się ratować ucieczką do szpitala - z trzymiesięcznym niemowlakiem, córeczką i dwuletnim synem.
Ta praca powstawała wtedy, kiedy byłam w szpitalu, - w wieku 29 lat.
Ta praca pokazuje mnie samą wtedy, która nie mogła siebie odnaleźć.
„Tarcza - Kore (łac. Pupilla). Nie mogę siebie znaleźć (2007)” to sytuacja, w której dusza szuka siebie samej. Kiedy utknęła w potwornych labiryntach.
Starożytni Grecy wierzyli, że dusza mieszka w ludzkim ciele w postaci małej laleczki. Nazywali tę lalkę Kore i wierzyli, że można ją zobaczyć przez źrenicę.
Wtedy tak było, - szukałam samej siebie. To był początek mojej drogi.
Z sentymentem spojrzałam na tę pracę.
Po 20 latach wracam do malowania labiryntów.
Ale teraz już z odpowiedzią na to, jak to jest, kiedy człowiek siebie znajdzie.
Niesamowitym dla mnie jest, że labirynty robią i będą robić klamrę w moim życiu.
Zapraszam Was do świata moich Tarcz.
Agata Norek,
1.lipiec 2026
