Czasem warto zapytać się w życiu o to co jest najważniejsze. 

Czasem takie momenty odkrywamy i do takich uczuć docieramy dopiero w czasie choroby, samotności czy starości.

Niestety często dopiero wtedy zdajemy sobie sprawę z tego, jaką wartość dla nas ma drugi człowiek, jego obecność, spojrzenie, bliskość i dotyk. 

Czasem przypominają nam o tym ludzie którzy zmagają bądź zmagali się z bardzo trudnymi stanami, bolesnymi przeżyciami.

Okazuje się że właśnie w bólu, samotności często odkrywamy skarb jakim jest obecność drugiego człowieka, a jaką otchłanią jego brak.

O tak ważnych, głębokich, a przede wszystkim ludzkich tematach rozmawiamy z Agnieszką Kawulą w podcaście „Ciało przytulone”.

Rozmawiamy o tym: 

• jak bliskość daje akceptację i kołysze duszę,

• jak można być przytulonym w czyichś ramionach, a mimo to skostnieć i przestać oddychać,

• czy głowa położona na klatce piersiowej drugiej osoby może być najlepszym lekarstwem,

• co się dzieje na twarzach starszych ludzi których łapie się za rękę - jaka jest nasza społeczna norma, w jakiej kondycji jesteśmy jeśli chodzi o dotyk,

• czy i na ile empatyczny dotyk jest obecny tam gdzie ludzie go najbardziej potrzebują i co można zrobić w tej kwestii żeby to poprawić,

• jaki procent ludzi życzy sobie czy wręcz uważa za konieczne żeby empatyczny dotyk był elementem opieki w placówkach medycznych, domach seniorów i hospicjach.

Zapraszamy do słuchania! 

Opinie:

Pani Agato, ogromnie dziekuję za Twoją pracę i wszystkie podcasty. Przesłuchałam już wiele kanałów na temat traumy i Twój trafia do mnie za każdym razem. Sposób w jaki wyrażasz co czujesz jest mi bardzo bliski. Mam zdiagnozowane cPTSD i PTSD. Mieszkam w Londynie i co pani Agnieszka mówi jest mi również bardzo bliskie. Miałam styczność z wieloma nurtami i psychoterapeutami. Dopiero terapia IFS okazala się dla mnie najbezpieczniejsza, ale co ciekawe moja psychoterapeutka jest kobietą z Irlandii. Nie mogłam znaleźć polskiego terapeuty ponieważ bardzo często czułam się niezrozumiana, oceniana itd. To była dla mnie retraumatyzacja. Dla nas jest to niesamowite wyzwanie znaleźć przestrzeń gdzie możemy być uzdrawiani zamiast traumatyzowani. Tego czlowiek który nie doswiadczył traumy nie jest w stanie zrozumieć. Dlatego tym bardziej jestem wdzięczna że o tym mowisz, bo nie czuję się w tym samotna. Ten ból jest niedoopisania, a Ty w sposób jaki o tym mówisz sprawia, że czuję zrozumienie.

@katarzynauddin7143

-

Drogie kobiety robicie tak dobrą i potrzebną „robotę” że brak mi słów. Dziękuję Wam za to. Propagujcie to podejście do pacjenta jak najszerzej, ogromnie ważny temat, sama mam bardzo przykre doświadczenia bycia tylko „numerkiem”. Pozdrawiam Was serdecznie i jeszcze raz dziękuję.

@annamagorzatamarcik2541

-

Bardzo wartościowe treści, świetną robotę Pani robi, Pani Agato. Proszę zachęcać słuchaczy do komentowania i subskrybowania ponieważ to zwiększa zasięgi a to bardzo ważne, by te treści dotarły do jak największej ilości osób.

@Basia-Jestem