#5: URAZ, SZPITAL, TRAUMA, ODZYSKIWANIE SIEBIE, BLISKOŚĆ I PEŁNIA / A. Norek & E. Kalinowska-Podwika

40,00 PLN

Podcast z 6.04.2024

 

Ewa Kalinowska-Podwika jest lekarzem specjalistą rehabilitacji i medycyny sportowej. W 2015 rozpoczęła szkolenie Somatic Experiencing i stopniowo rozwijała swoje umiejętności pracy z ciałem poprzez dotyk. W 2020 roku poznała Brainspotting. Pracuje terapeutycznie z ludźmi, którzy borykają się z różnymi dolegliwościami bólowymi, wykorzystując swoją wiedzę lekarską o ciele, działaniu układu nerwowego i o tym jak zostaje zmieniona nasza fizjologia przez traumę. W naszej rozmowie przenosimy się do gabinetu lekarza rehabilitacji, sportu i terapeutycznego, w mury szpitala, ale również na miejsca wypadków i rozmawiamy o:

  • tym jak zapobiec, żeby zabiegi medyczne nie były traumatyzujące,
  • co zrobić jeśli wypadek czy operacja, pobyt w szpitalu okazały się być traumą,
  •  integrowaniu części ciała które zostały uznane za obce, nie swoje - empatii i uważnej ludzkiej obecności,
  • znaczeniu odczuć w ciele, emocji i wizualizacji pojawiających się w trakcie procesu zdrowienia,
  • okaleczeniach, urazach ciała i gojeniu się również duszy - empatycznej obecności której zabrakło oraz wypełnaniu deficytów, które nie zostały zaopiekowane,
  • równoważeniu tego, czego zabrakło - kiedy ból jest bólem fizycznym, a kiedy może być bólem psychofizjologicznym,
  • powrocie do zdrowia,
  • psychosomatyce,  - pełni i pięknie.

 

Zapraszamy do wysłuchania.

 

Opinie

 

Wspaniale, że robi Pani ten podcast. Nie trafiłam wcześniej na żaden materiał, który odnosiłby się przede wszystkim do traumy medycznej. Mam wrażenie, że odnalazłam coś bardzo cennego i prawdziwego w gąszczu sloganów o traumie.

@magdawa787

-

O tych gestach, przywołała mi się historia jak trzeci raz pod rząd przychodziła ciężka diagnoza. Poszłam na badanie tk aby sprawdzić co w USG znaleźli na trzustce - ognisko - w głowie że to rak. Jak wjechałam do urządzenia to zaczęłam się trząść, pytali czy wszystko ok ale zaciskałam zęby żeby mamy kontynuowali. Jak wyszłam prawie ryczałam ze strachu i jakaś kobieta obca inna pacjentka mnie przytuliła. Powiedziała że to nie wstyd się bać bo ona tak ma jak dostaje zastrzyki w oko, że ona rozumie. No piękne i tak mnie wyhamowało. Badanie nic nie pokazało, po dwóch latach byłam na biopsji - dwóch lekarzy młodych- pełnej śmiechu, zakończonej diagnozą nowotworu - ale i tak to przekazali tak pozytywnie ze też jakoś to przetrwałam tego dnia. To prawda - możesz przejść najgorsze gowno i nie mieć traumy pod warunkiem że będą tam ludzie którzy widzą w Tobie człowieka.

@88wariatka 

Inne filmy