MEDUZA - KURS GRUPOWY

 

MEDUZA

KURS

O zranieniu, odzyskiwaniu siły, granic i sprawczości. O prawie do czucia siebie i bycia sobą.

 

Spotkanie z Meduzą

Meduza jest jedną z najbardziej niejednoznacznych postaci mitologii. W opowieści Owidiusza była piękną kobietą, która padła ofiarą przemocy seksualnej ze strony Posejdona w świątyni Ateny. Zamiast ukarać sprawcę, bogini ukarała Meduzę, przemieniając jej włosy w węże. Ta, która została skrzywdzona, sama poniosła konsekwencje i została naznaczona jako potwór.

Przez wieki Meduza funkcjonowała w kulturze jako symbol niebezpiecznej, uwodzicielskiej kobiecości — pięknej, budzącej pożądanie, a zarazem strach. W jej postaci można jednak zobaczyć również historię kobiety, której wyrządzono krzywdę, a następnie przypisano winę za to, co ją spotkało.

Dla mnie Meduza jest symbolem niesprawiedliwości, zranienia i dodatkowego upokorzenia osoby, której nie tylko nie ochroniono, ale którą jeszcze obciążono odpowiedzialnością za własne cierpienie.

Jest jednak również czymś więcej niż opowieścią o krzywdzie. To spotkanie z siłą, która może rodzić się w miejscach najgłębszego zranienia. Z gniewem, który nie musi niszczyć, lecz może stać się początkiem zmiany. Z prawem do stawiania granic, zajmowania przestrzeni i bycia sobą również wtedy, gdy nie jesteśmy łagodni, grzeczni ani przyjemni dla otoczenia.

 

Kiedy sztuka ułatwia drogę do siebie

Latem 2026 roku, po osobistym kryzysie, ponownie sięgnęłam po sztukę, żeby siebie wesprzeć. Po raz kolejny stała się ona dla mnie przestrzenią spotkania z tym, co bolesne, niewyrażone, a jednak w jakiś sposób domagające się uwagi.

Wycofałam się na trzy miesiące do starego, liczącego 350 lat domu na francuskiej wsi. Tam rozpoczęłam pracę nad cyklem obrazów poświęconych Meduzie.

Nie wiedziałam, co wydarzy się, kiedy jej twarz zacznie wyłaniać się z obrazu. Nie planowałam, dokąd zaprowadzi mnie ten proces. Wiedziałam, że nie będzie chodzić jedynie o przedstawienie postaci mitologicznej. Meduza zaczęła otwierać przede mną nowe przestrzenie. Konfrontowała mnie z tym, co zostało zranione, ale także z tym, co zaczynało się zmieniać, ewoluować i rozkwitać.

Praca nad cyklem trwa nadal. Nie traktuję go jako zamkniętej opowieści, lecz jako proces odkrywania, który wciąż mnie zaskakuje i przemienia.

 

Węże jako strażniczki

Szczególnym doświadczeniem stało się dla mnie również rysowanie węży — nie tylko jako atrybutu Meduzy, lecz także jako jej strażniczek.

Spotkanie z nimi otworzyło przede mną kolejne wymiary siły, sprawczości i prawa do własnego głosu. Przyniosło pytania o to, czy zawsze musimy być łagodni, mili i piękni. Czy potrafimy pozwolić sobie na obecność, która budzi respekt? Powiedzieć „nie” bez wycofywania się, łagodzenia własnych granic i zabiegania o akceptację?

Rysując węże, odkrywałam, jak wiele może zmienić gotowość, by zobaczyć własne odbicie również w tym, co dzikie, niebezpieczne i niepodporządkowane. Nie po to, by stać się kimś innym, lecz by nie odrzucać części siebie tylko dlatego, że nie pasują do obrazu osoby, którą — jak nam się wydaje — należy i wolno nam być.

Czasem potrzebujemy zobaczyć siebie inaczej, niż przywykliśmy. Odkryć, że delikatność może współistnieć z siłą, wrażliwość z granicami, a potrzeba ochrony z możliwością chronienia samej siebie.

 

 

Wejdź w dialog z Meduzą

Zapraszam Cię do twórczego spotkania z symbolem Meduzy i jego wielowarstwową historią. Do przyjrzenia się temu, co w Tobie porusza, jakie skojarzenia wywołuje i jakie znaczenia może odsłonić.

Nie musisz znać mitologii ani mieć doświadczenia artystycznego. Nie musisz również utożsamiać się z historią Meduzy. Możesz przyjść z ciekawością, pytaniem albo potrzebą spojrzenia na siebie i swoje wnętrze z innej perspektywy.

W pracy z tym symbolem możemy spotkać się z różnymi stronami własnego doświadczenia: zranieniem i siłą, bezbronnością i sprawczością, lękiem i gniewem, potrzebą bliskości i potrzebą ochrony. Ale również z wymiarami siebie, które nie zawsze potrafimy ze sobą pogodzić.

Meduza w moim malarstwie nie tylko odzyskuje siłę i prawo do obrony. Odzyskuje również piękno, powabność, wdzięk, wrażliwość, zmysłowość, cielesność i kobiecość — wszystko to, co nie musi znikać w obliczu zranienia.

Bo nie chodzi o to, by po trudnych doświadczeniach stać się twardą, niedostępną i niepokonaną. Chodzi również o możliwość ponownego otwarcia się na własną delikatność, zmysłowość i piękno, bez wstydu i bez poczucia, że trzeba za nie płacić.

Moja Meduza nie musi wybierać między łagodnością a mocą, wrażliwością a granicami, erotyką a godnością. Te wymiary nie muszą się wzajemnie wykluczać.

 

Podczas kursu zaproszę Cię do odkrywania, co może się wydarzyć, kiedy pozornie sprzeczne części nas samych przestają ze sobą walczyć i zaczynają, przynajmniej na papierze, znajdować dla siebie miejsce. Nie chodzi o to, by stać się kimś innym. Może chodzić o to, by móc w pełniejszy sposób poczuć i objąć siebie.

 

To, co wydarzy się podczas Twojego spotkania ze sztuką, zależy od Ciebie — od tego, na co jesteś gotowy lub gotowa i na co zechcesz sobie w danym momencie pozwolić.

 

——

 

Informacje organizacyjne

 

Forma zajęć: kurs online dla osób z Polski

Terminy: co druga sobota, 9. styczeń, 23. styczeń oraz 6 luty 2027

Czas trwania: Każdorazowo 4 godziny, w tym dwa bloki po 2 godziny, przedzielone 15-minutową przerwą czyli w sumie 12 godzin zajęć.

Liczebność grupy: maksymalnie 8 uczestników i uczestniczek

Prowadzenie: dr Agata Norek

Cena: 820 zł

Zgłoszenia prosimy wysyłać pod adres: project@agata-norek-institute.ch

 

Jak będzie przebiegał kurs?

Podczas spotkań wprowadzę Was w temat Meduzy, jej symbolikę i wielowarstwowe znaczenia. Otrzymacie również krótkie wprowadzenie teoretyczne oraz kameralny, osobisty wykład, który pomoże Wam lepiej poznać temat Meduzy i rozpocząć własną pracę. Opowiem Wam również o moich procesach twórczych i zilustruję je własnymi pracami.

Każde spotkanie będzie łączyć wprowadzenie do tematu, wspólną pracę twórczą i rozmowę. Będziemy rysować, malować i eksperymentować z innymi formami artystycznego wyrazu. W trakcie pracy będziemy dzielić się obserwacjami, rozmawiać o powstających pracach i wymieniać się spostrzeżeniami. Ważną częścią naszych spotkań będzie zarówno indywidualne doświadczenie twórcze, jak i możliwość przyjrzenia się temu, co pojawia się w pracach innych osób.

Nie musisz mieć zdolności plastycznych ani wcześniejszego doświadczenia w rysowaniu czy malowaniu. Jeśli obawiasz się, że nie potrafisz tworzyć, przygotuję dla Ciebie materiały oraz wtajemniczę w odpowiednie techniki, które pomogą Ci rozpocząć pracę i ułatwią wyrażanie siebie za pomocą obrazu. Zależy mi na tym, aby każdy i każda z Was mógł znaleźć własny sposób twórczego wyrazu, niezależnie od umiejętności artystycznych.

Spotkania będą odbywać się co dwa tygodnie. Czas pomiędzy nimi będzie okazją do kontynuowania własnej pracy i eksperymentowania. Doświadczenia, odkrycia i pytania, które pojawią się w tym czasie, będziemy wnosić na kolejne spotkania, wspólnie je omawiać i rozwijać.

Część ostatniego spotkania przeznaczymy na podsumowanie całego procesu, wymianę doświadczeń i refleksję nad tym, co przyniosła Wam praca z symbolem Meduzy.

 

Platforma i dostęp do spotkań

Zajęcia będą odbywać się online za pośrednictwem platformy Microsoft Teams.

Po zgłoszeniu udziału w kursie i wniesieniu opłaty otrzymacie potwierdzenie uczestnictwa. Link do spotkania na platformie Teams będzie przesyłany przed każdym spotkaniem, najpóźniej trzy dni przed jego terminem.

 

O prowadzącej

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o mojej drodze artystycznej, wykształceniu i doświadczeniu, zapraszam do zapoznania się z moim życiorysem: https://agata-norek-institute.ch/pl/agata-norek

 

Sztuka

Każdy proces twórczy może stać się przestrzenią do przyjrzenia się własnym doświadczeniom — zarówno codziennym zmianom i ważnym momentom życia, jak i trudnym przeżyciom. Sztuka pozwala nadać im osobistą formę, zachować ich ślad i spojrzeć na własną drogę z nowej perspektywy.

Praca twórcza może również towarzyszyć osobom korzystającym z psychoterapii, stanowiąc niezależną formę ekspresji i osobistej refleksji. Nie zastępuje psychoterapii ani innej profesjonalnej pomocy, ale może ją wspierać i uzupełniać.